Kintsugi in beweging: hoe mijn werk zich vernieuwt, maar in de kern hetzelfde blijft

by Rachel van der Schaaf | okt 13, 2025 | Persoonlijke inspiratie & inzichten

Kintsugi in beweging: hoe mijn werk zich vernieuwt, maar in de kern hetzelfde blijft

De afgelopen tijd is er veel veranderd. Nieuwe rituelen, nieuwe vormen, en daarmee een vernieuwde website. En toch voelt het niet alsof ik iets achter me laat — alles begint vanzelf zijn plek te vinden.

Wat ooit begon met één gouden lijn op een gebroken vaasje, is inmiddels uitgegroeid tot iets veel groters. Kintsugi is niet alleen meer wat ik dóe, het is hoe ik kijk, werk en leef.

De essentie blijft: verbinden wat gebroken is

Of het nu gaat om een urn, een schaaltje tijdens een workshop, een schaal tijdens een teamuitje of het inspireren met een presentatie over Kintsugi — steeds weer draait het om hetzelfde: iets dat gebroken is, aandacht geven.

Niet om het te verbergen, maar om het te herstellen met goud. Die metafoor blijft mijn kompas.

Wat ik vandaag maak of begeleid, is een vorm van verbinding. Soms letterlijk, met lijm en goudstof. Vaak symbolisch, in een ritueel waarin mensen iets vieren, verwerken of iets nieuws verwelkomen.

Kintsugi: verandering hoort bij groei

Door de jaren heen heb ik ontdekt dat Kintsugi niet stilstaat. Het beweegt mee met wat mensen nodig hebben — en met wat ik zelf leer.

Van workshops met verdieping, tot urnen die een verhaal dragen, tot rituelen waarin licht een symbool van herinnering wordt. En soms ook door simpelweg te delen wat Kintsugi mij heeft gebracht — in een lezing, presentatie of inspiratiesessie.

Elke stap voelt als een natuurlijke uitbreiding van diezelfde bron: schoonheid in imperfectie, betekenis in breuk.

Sommige vormen ontstaan vanzelf, anderen vragen tijd of moed. Maar allemaal draaien ze om hetzelfde: het zichtbaar maken van de gouden verbinding.

De nieuwe lijnen

Met de vernieuwde website krijgt dat nu ook letterlijk vorm:

Workshops & Specials, waarin mensen zelf aan de slag gaan met hun eigen symboliek van herstel.
Urnen & Rituelen, waar herinnering tastbaar wordt.
Kintsugi Art, waarin de kunst op zichzelf mag spreken.

Stilstand bestaat niet

Ik geloof dat alles wat leeft, verandert. En dat is precies wat Kintsugi me steeds weer leert: de breuk hoort erbij, het herstel brengt verdieping.

Mijn werk blijft in beweging, net als ikzelf. Maar wat blijft, is de kern.

De gouden lijn die alles verbindt.

Liefs, Rachel

Dat warme weer waardoor je verplicht moet vertragen

by Rachel van der Schaaf | Jul 3, 2025 | Persoonlijke inspiratie & inzichten

Eigenlijk was de hitte van de afgelopen dagen een cadeau voor iedereen die het vaak te druk heeft, te veel wil en moet (vooral ook van zichzelf). Waarom kunnen we deze ‘imperfectie’ niet volledig omarmen?

Verplicht vertragen

Het was de uitgelezen kans — en misschien zelfs een excuus, als je dat nodig had — om even echt tot rust te komen. Om een tandje langzamer te gaan, langzamer te bewegen, meer te voelen en te zien wat er om je heen gebeurt. Al is het maar het rollen van die zweetdruppels langs je bovenlip.

𝑰𝒎𝒑𝒆𝒓𝒇𝒆𝒄𝒕𝒊𝒆 𝒛𝒖𝒍𝒍𝒆𝒏 𝒘𝒆 𝒂𝒍𝒕𝒊𝒋𝒅 𝒉𝒐𝒖𝒅𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏. 𝑴𝒂𝒂𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒈𝒂𝒂𝒕 𝒆𝒓𝒐𝒎 𝒉𝒐𝒆 𝒋𝒆 𝒆𝒓𝒎𝒆𝒆 𝒐𝒎𝒈𝒂𝒂𝒕.

Tijdens die hitte nam ik mijn dochter en een vriendin mee naar een waterplas. We bliezen de SUP op en er was rust, ontspanning. Stond mijn hoofd de hele tijd stil? Nee. Maar kwamen er ideeën op, juist omdat er meer ruimte ontstond? Zeker.

Voor iedereen die het lastig vindt om te vertragen: wat hebben de hete dagen van afgelopen week jou opgeleverd?

PS: Ook in mijn Kintsugi Workshops in Tiel (individueel of voor teams) werken we met vertraging en imperfectie. Nieuwsgierig?

In de cirkel voor mezelf – reflecties uit Florence

by Rachel van der Schaaf | Jun 7, 2025 | Persoonlijke inspiratie & inzichten

In de cirkel voor mezelf – reflecties uit Florence

Over loslaten, gouden inzichten en ruimte durven innemen

Afgelopen maand nam ik deel aan een retraite in Florence. Niet als begeleider, niet als organisator of ritueelbegeleider, maar gewoon als mezelf.

Voor het eerst in lange tijd zonder rol, zonder taak, zonder verantwoordelijkheid voor de ander. En precies dát zorgde voor iets bijzonders.
Want door niet te zorgen, ontstond er ruimte.
Ruimte voor mezelf. En tegelijk ook: ruimte met elkaar.

De dagen in het oude centrum, in de natuur en in de cirkel brachten me terug bij wat ik onderweg was kwijtgeraakt.
Wat nog klopt.
En wat ik mag laten gaan.
Er waren tranen, inzichten, gouden verbindingen met de groep, en diepe stilte.

Soms moet je zelf breken om door de barsten heen te kunnen kijken.
En dan zacht, met goud, te helen.

Deze dagen herinnerden me aan waarom ik werk zoals ik werk.
Waarom Kintsugi voor mij geen techniek is, maar een levenskunst.
Waarom ik rituelen begeleid waarin ruimte, reflectie en schoonheid samenkomen.

Want ik geloof dat je pas echt ruimte kunt maken voor een ander, als je die ruimte óók zelf durft in te nemen.

Deze retraite in Florence was mijn gouden randje deze maand.
Een moment van herijken en thuiskomen, gedragen door een warme groep en het ritme van een stad vol schoonheid.

Wil jij ook even in jouw eigen cirkel gaan zitten?

Veel mensen die deelnemen aan mijn Kintsugi Workshops of rituelen zeggen achteraf: “Dit was het eerste moment in lange tijd dat ik écht stilviel. En dat ik niet bezig hoefde te zijn met een ander.”

Of je nu iets wilt verwerken, een nieuwe stap voelt aankomen, of gewoon verlangt naar rust, soms is het nodig om even alles los te laten. Om weer te voelen wat je zelf nodig hebt.

Bekijk meer over mijn reguliere Kintsugi Workshops in kleine groepen in mijn atelier in Tiel of op locatie. Of neemt contact op voor meer over verdiepende workshops rond verlies, heling en zingeving.

Authentieke Keuzes: Hoe kritische noten het wonnen van muzieknoten

by Rachel van der Schaaf | Jan 24, 2025 | Persoonlijke inspiratie & inzichten

Authentieke Keuzes

Hoe kritische noten het wonnen van muzieknoten

Elke fase in je leven brengt nieuwe inzichten, uitdagingen en kansen om te kiezen voor een weg die écht bij je past. Momenteel ben ik me erg bewust van een decennia-oude overtuiging:

“Als ik een authentieke keuze maak, doe ik een ander tekort.”

Daarmee bedoel ik dat mijn overtuiging was dat zodra ik een keuze maakte die in mijn voordeel was, ik egoïstisch zou zijn. Vervolgens bekroop me direct een schuldgevoel, en ging ik toch maar snel voorbij aan mijn eigen keuze. Die allerbelangrijkste eerste vraag – ‘Wat wil ík?’ – kwam meestal niet in mijn gedachtepatronen voor. Hoe herkenbaar is dit voor jou?

Angst

Het is een thema waarop ik vaak ben getest én een valkuil waarin ik nog weleens met beide benen trap. Maar het is ook een valkuil waar ik me nu meer dan ooit bewust van ben. Niet altijd precies op het moment zelf, maar steeds vaker kort daarna, waardoor ik kan bijsturen.

Van jongs af aan ging ik al voorbij aan het maken van authentieke keuzes. Vanuit angst en onzekerheid, gevoed door eerdere ervaringen of door de projecties van anderen op mij.

Zo maakte ik op mijn 14e ooit een authentieke keuze, echt vanuit liefde voor mezelf, maar mijn toenmalige beste vriendin was daar zo verbolgen over dat onze jarenlange, innige vriendschap in één klap voorbij was. Het bewijs was geleverd: authentieke keuze = egoïstisch.

Toen ik begin 20 was, moedigde mijn omgeving me aan om naar het conservatorium te gaan (zang), maar tegelijkertijd projecteerde een ander deel van mijn omgeving vooral hun angsten en onzekerheden op mij. Als ik voor mezelf zou kiezen, bracht dat hen onrust. En zo wonnen de kritische noten het van de muzieknoten, en koos ik voor een “veilige” opleiding, baan en dito toekomst. Zo veilig dat het uiteindelijk eindigde in een jarenlange worsteling en een burn-out.

Heel vreemd is dat niet. Probeer na allerlei invloeden maar eens níet bezig te zijn met wat anderen (zouden/kunnen/gaan) vinden van jouw beslissingen. Keuzes waarbij ze een wenkbrauw optrekken, gevolgd door een kritische vraag of een opgetekend doemscenario. In plaats van aanmoediging en vertrouwen, voelde ik vooral weerstand.

Liefde

Mijn geluk: in de afgelopen jaren is mijn leven verrijkt met een aantal lieve ‘cheerleaders’, die me aanmoedigen om voor mijn authentieke keuzes te gaan. Ook heb ik verschillende trainingen gevolgd bij Humanication in Amsterdam, waardoor het me nog duidelijker werd dat het maken van authentieke keuzes een basis is voor geluk en ongekende mogelijkheden. Maar ook dat alle feedback van anderen, alle angstuitingen rondom jouw keuzes, vaak juist een uiting van zorg zijn. Yes. Let that sink in…

Voorbijgaan aan authentieke keuzes zit hem bij mij in de kleinste details. Ik pas nog wel eens mijn favoriete ochtendritueel aan mijn partner aan. Ik laat me verleiden tot andermans eetpatronen. Ik ga soms niet in bad terwijl mijn lijf erom schreeuwt, om maar niet ongezellig te zijn. Maar eerder ook: ik hield te lang vast aan een baan, kwam onvoldoende op voor mijn (eigen)waarde(n), trapte niet op tijd op de rem, bleef te lang hangen in een vriendschap waar de gelijkwaardigheid al een tijd ver te zoeken was…

Tegenwoordig stapelen verkeerde keuzes al snel op, waardoor ik het gevoel krijg dat ik moet uitbreken en me belemmerd voel in mijn vrijheid. Totdat ik me realiseer dat het niet zozeer iets met de ander te maken heeft, maar alles met mezelf en mijn keuzes.

Oefening baart (letterlijk) kunst

Het maken van authentieke keuzes heeft ervoor gezorgd dat ik mijn creatieve kant opnieuw heb (her)ontdekt. Via mijn liefde voor Kintsugi én door terug te keren naar mijn eerste liefde: de muziek en het zingen.

Alhoewel ik nog altijd niet weet wat ik later worden wil 🙂 is het op dit moment mijn authentieke keuze om anderen te inspireren. Met ‘Kintsugi als Levenskunst’ wil ik via mijn Art & Urnen, Workshops of een persoonlijk Remembrance Ritueel bewustzijn creëren rondom het omarmen van imperfecties, openheid over ervaringen, gouden verbindingen, maar ook het maken van authentieke keuzes, kunst en muziek.

Want alleen als ik authentieke keuzes blijf maken, dan word ik wat ik later worden wil.

Liefs, Rachel

Over Liefde & Kintsugi Urn: een persoonlijk verhaal

by Rachel van der Schaaf | nov 7, 2024 | Persoonlijke inspiratie & inzichten

Over Liefde & een Kintsugi Urn: een persoonlijk verhaal

Wat een prachtig gesprek had ik vandaag… Onlangs benaderde een liefhebber van mijn Kintsugi Art me weer. Ze had eerder oorhangers gekocht en een bijzonder, gebroken tegeltje laten herstellen. Nu had ze gezien dat ik ook Kintsugi-urnen en keepsakes maak. Ze vertelde me dat zij en haar partner dit jaar hun testament hadden vastgelegd. Zonder kinderen wilden ze alles goed geregeld hebben, zodat de ander niet met de afhandeling zou blijven zitten bij overlijden.

Ze vertelde me hun grote wens: om uiteindelijk samen uitgestrooid te worden. Maar omdat ze waarschijnlijk niet tegelijkertijd zullen overlijden en geen kinderen hebben, kozen ze ervoor om nu al samen een Kintsugi Urn uit te zoeken. Een kunstobject, subtiel en niet herkenbaar als urn, voor in de woonkamer.

Kippenvel bij Kintsugi

Toen ik vroeg of ze een bestaande urn wilde kopen of liever zelf een urn wilde maken tijdens een Kintsugi Ritueel, reageerde ze enthousiast en verrast: “Ooooh, kan dat? Ik krijg helemaal kippenvel! Wat geweldig. Ja, dat wil ik! We gaan hem samen zelf maken. Laten we meteen een datum plannen.”

We bespraken hun wensen, kleuren, persoonlijke materialen en stijl. En in het kader van duurzaamheid besloten ze om samen kringloopwinkels en antiekzaakjes af te struinen, op zoek naar de perfecte pot of vaas. Ik zoek graag met hen mee.

Voorrecht

Ik vind het een voorrecht om dit persoonlijke proces samen te doorlopen, om een pot te breken en met Kintsugi-techniek aan de hand van hun liefdevolle herinneringen te herstellen tot een bijzondere urn. Met een verhaal.

Ben je geïnspireerd? Neem gerust contact met me op. Ik luister graag naar je wensen en denk mee over de mogelijkheden.

Warme groet, Rachel