Kintsugi als troost en herinnering bij ‘Lichtjesavond Ter Nagedachtenis’ in Tiel

Kintsugi als troost en herinnering bij ‘Lichtjesavond Ter Nagedachtenis’ in Tiel

Kintsugi als troost en herinnering bij ‘Lichtjesavond Ter Nagedachtenis’ in Tiel

Op zondag 2 november om 19.00 uur is Golden Linings in Life aanwezig tijdens de herdenkingsavond Lichtjesavond Ter Nagedachtenis op de eeuwenoude begraafplaats Ter Navolging in Tiel.

Tijdens deze bijzondere avond worden dierbaren herdacht met licht, muziek en momenten van stilte. Ik ben aanwezig met een tafel vol handgemaakte urnen en lichtdragers, gemaakt volgens de Kintsugi-traditie – de Japanse kunst van het herstellen van gebroken keramiek met goud.

Kintsugi laat zien dat gebrokenheid niet het einde hoeft te zijn, maar juist een nieuw begin kan vormen: een manier om liefde, herinnering en veerkracht tastbaar te maken. De onderliggende Wabi Sabi-filosofie – de schoonheid van imperfectie en vergankelijkheid – vormt de rode draad in mijn werk.

“Wat ooit gebroken was, krijgt in Kintsugi een nieuwe vorm – niet door de breuken te verbergen, maar door ze uit te lichten. In die gouden lijnen herken je het leven zelf: elke breuk vertelt een verhaal van veerkracht.”

Naast mijn Kintsugi-urnen geef ik deze avond ook informatie over het Kintsugi Lichtritueel – een thematische workshop waarin mensen een eigen lichtdrager breken en met goud herstellen als eerbetoon aan iemand die gemist wordt.
Deze en andere workshops vinden plaats in mijn atelier in Tiel, waar mensen de tijd nemen om iets moois te maken dat betekenis heeft.

Praktische informatie

📅 Zondag 2 november 2025, 19.00 uur
📍 Begraafplaats Ter Navolging, Tiel
🕯️ Tijdens herdenking ‘Lichtjesavond Ter Nagedachtenis’
🌐 Meer informatie: www.goldenliningsinlife.com

Bij slecht weer wordt de Lichtjesavond afgelast, maar mijn tuinatelier aan de Lingedijk 18 (direct tegenover de begraafplaats) is dan geopend voor een Open Atelieravond van 19.00 tot 21.00 uur.

Bezoekers zijn van harte welkom om mijn werk te bekijken, vragen te stellen of een lichtje aan te steken in stilte en verbondenheid.

Liefs, Rachel

Kintsugi in beweging: hoe mijn werk zich vernieuwt, maar in de kern hetzelfde blijft

Kintsugi in beweging: hoe mijn werk zich vernieuwt, maar in de kern hetzelfde blijft

Kintsugi in beweging: hoe mijn werk zich vernieuwt, maar in de kern hetzelfde blijft

De afgelopen tijd is er veel veranderd. Nieuwe rituelen, nieuwe vormen, en daarmee een vernieuwde website. En toch voelt het niet alsof ik iets achter me laat — alles begint vanzelf zijn plek te vinden.

Wat ooit begon met één gouden lijn op een gebroken vaasje, is inmiddels uitgegroeid tot iets veel groters. Kintsugi is niet alleen meer wat ik dóe, het is hoe ik kijk, werk en leef.

De essentie blijft: verbinden wat gebroken is

Of het nu gaat om een urn, een schaaltje tijdens een workshop, een schaal tijdens een teamuitje of het inspireren met een presentatie over Kintsugi — steeds weer draait het om hetzelfde: iets dat gebroken is, aandacht geven.

Niet om het te verbergen, maar om het te herstellen met goud. Die metafoor blijft mijn kompas.

Wat ik vandaag maak of begeleid, is een vorm van verbinding. Soms letterlijk, met lijm en goudstof. Vaak symbolisch, in een ritueel waarin mensen iets vieren, verwerken of iets nieuws verwelkomen.

Kintsugi: verandering hoort bij groei

Door de jaren heen heb ik ontdekt dat Kintsugi niet stilstaat. Het beweegt mee met wat mensen nodig hebben — en met wat ik zelf leer.

Van workshops met verdieping, tot urnen die een verhaal dragen, tot rituelen waarin licht een symbool van herinnering wordt. En soms ook door simpelweg te delen wat Kintsugi mij heeft gebracht — in een lezing, presentatie of inspiratiesessie.

Elke stap voelt als een natuurlijke uitbreiding van diezelfde bron: schoonheid in imperfectie, betekenis in breuk.

Sommige vormen ontstaan vanzelf, anderen vragen tijd of moed. Maar allemaal draaien ze om hetzelfde: het zichtbaar maken van de gouden verbinding.

De nieuwe lijnen

Met de vernieuwde website krijgt dat nu ook letterlijk vorm:

Stilstand bestaat niet

Ik geloof dat alles wat leeft, verandert. En dat is precies wat Kintsugi me steeds weer leert: de breuk hoort erbij, het herstel brengt verdieping.

Mijn werk blijft in beweging, net als ikzelf. Maar wat blijft, is de kern.

De gouden lijn die alles verbindt.

Liefs, Rachel

Een stukje geluk

Een stukje geluk

Een stukje geluk

De liefde was voelbaar. Van moeder Gerda en zoon Hendrik, voor elkaar en ook voor Ad. In elk mailtje in mijn mailbox, in elk gesprek dat daarop volgde.

Ad, de grote liefde van Gerda, kwam twee jaar geleden te overlijden. Tot voor kort had zijn as nog geen bestemming gekregen. “Ad zelf had er niks om gegeven dat hij bewaard zou worden,” maar voor Gerda en Hendrik was het belangrijk. Net zo belangrijk dat het geen standaard urn zou worden. Geen tierlantijnen, vogeltjes of frummels. Jarenlang was er niets dat passend voelde.

Hendrik, uitvaartmedewerker, kwam mijn Kintsugi Urnen tegen bij zijn werkgever. Hij vond ze meteen bijzonder. Toen hij foto’s naar Gerda stuurde, was er direct een klik. Een zwarte fles die ik als basis had gebruikt, vertoonde verticale breuken, uitwaaierend naar boven. Ze leenden zich perfect voor de stam, de takken en bladeren van een levensboom die ik eraan had toegevoegd.

Ik hoor Gerda nog zeggen, met emotie in haar stem: “Ik zag hem en wist meteen, dit is de urn voor Ad. Hij hield van een borreltje en van het leven. Dit is gewoon Ad.”

Kintsugi Urnen zijn uniek. Niet alleen omdat ze met de hand worden gebroken en hersteld volgens het Kintsugi Ritueel, maar ook vanwege de symboliek, de diepere betekenis, de persoonlijke lading die ze dragen. De gouden breuken vertellen een verhaal van liefde en verlies. Ze maken de herinnering niet gebroken, maar juist betekenisvol — een teken van hoe we iemand hebben liefgehad.

We ontmoetten elkaar in mijn atelier in Tiel, waar een mooi gesprek volgde. Gerda was geroerd en vond de flesurn nog mooier dan op de foto. Hendrik vond ook een klein exemplaar voor zichzelf.

Achteraf ontving ik dit prachtige bericht, waarvan me op het hart werd gedrukt dat ik het mocht delen:

Hey Rachel,

Ik wilde nog even iets met je delen. Ik heb vandaag allebei de urnen gevuld, zodat ik hem gelijk naar mijn moeder kon brengen. Ik kom daar aanrijden en zie mijn moeder op het balkon zitten. Op het moment dat ik uitstap en jouw tasje van de achterbank pak, is mijn moeder opeens verdwenen.

Ik kom boven en tref mijn moeder aan, he-le-maal in tranen. Ze was (en is) zo vreselijk blij met de urn; dat is niet in woorden uit te drukken. Er werd mij ook direct gezegd dat ik jou een bericht moest sturen met 1000 maal dank. Ik heb best wel eens iemand gelukkig gezien, maar mijn moeder de laatste twee jaar niet meer zoals vanmiddag.

Dus bij deze. Namens mijn moeder, en ook zeker namens mij: 1000 maal dank hoe gelukkig je ons hebt gemaakt. Wat dit voor mijn moeder heeft gedaan is onbetaalbaar.

Met vriendelijke groeten, Gerda en Hendrik

De meegestuurde foto had de naam ‘Een stukje geluk’.

Wat ben ik toch dankbaar dat ik op mijn manier een stukje geluk heb mogen bijdragen.

Warme groet, Rachel

Dat warme weer waardoor je verplicht moet vertragen

Dat warme weer waardoor je verplicht moet vertragen

Eigenlijk was de hitte van de afgelopen dagen een cadeau voor iedereen die het vaak te druk heeft, te veel wil en moet (vooral ook van zichzelf). Waarom kunnen we deze ‘imperfectie’ niet volledig omarmen?

Verplicht vertragen

Het was de uitgelezen kans — en misschien zelfs een excuus, als je dat nodig had — om even echt tot rust te komen. Om een tandje langzamer te gaan, langzamer te bewegen, meer te voelen en te zien wat er om je heen gebeurt. Al is het maar het rollen van die zweetdruppels langs je bovenlip.

𝑰𝒎𝒑𝒆𝒓𝒇𝒆𝒄𝒕𝒊𝒆 𝒛𝒖𝒍𝒍𝒆𝒏 𝒘𝒆 𝒂𝒍𝒕𝒊𝒋𝒅 𝒉𝒐𝒖𝒅𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝒉𝒆𝒕 𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏. 𝑴𝒂𝒂𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒈𝒂𝒂𝒕 𝒆𝒓𝒐𝒎 𝒉𝒐𝒆 𝒋𝒆 𝒆𝒓𝒎𝒆𝒆 𝒐𝒎𝒈𝒂𝒂𝒕.

Tijdens die hitte nam ik mijn dochter en een vriendin mee naar een waterplas. We bliezen de SUP op en er was rust, ontspanning. Stond mijn hoofd de hele tijd stil? Nee. Maar kwamen er ideeën op, juist omdat er meer ruimte ontstond? Zeker.

Voor iedereen die het lastig vindt om te vertragen: wat hebben de hete dagen van afgelopen week jou opgeleverd?

PS: Ook in mijn Kintsugi Workshops in Tiel (individueel of voor teams) werken we met vertraging en imperfectie. Nieuwsgierig?

In de cirkel voor mezelf – reflecties uit Florence

In de cirkel voor mezelf – reflecties uit Florence

In de cirkel voor mezelf – reflecties uit Florence

Over loslaten, gouden inzichten en ruimte durven innemen

Afgelopen maand nam ik deel aan een retraite in Florence. Niet als begeleider, niet als organisator of ritueelbegeleider, maar gewoon als mezelf.

Voor het eerst in lange tijd zonder rol, zonder taak, zonder verantwoordelijkheid voor de ander. En precies dát zorgde voor iets bijzonders.
Want door niet te zorgen, ontstond er ruimte.
Ruimte voor mezelf. En tegelijk ook: ruimte met elkaar.

De dagen in het oude centrum, in de natuur en in de cirkel brachten me terug bij wat ik onderweg was kwijtgeraakt.
Wat nog klopt.
En wat ik mag laten gaan.
Er waren tranen, inzichten, gouden verbindingen met de groep, en diepe stilte.

Soms moet je zelf breken om door de barsten heen te kunnen kijken.
En dan zacht, met goud, te helen.

Deze dagen herinnerden me aan waarom ik werk zoals ik werk.
Waarom Kintsugi voor mij geen techniek is, maar een levenskunst.
Waarom ik rituelen begeleid waarin ruimte, reflectie en schoonheid samenkomen.

Want ik geloof dat je pas echt ruimte kunt maken voor een ander, als je die ruimte óók zelf durft in te nemen.

Deze retraite in Florence was mijn gouden randje deze maand.
Een moment van herijken en thuiskomen, gedragen door een warme groep en het ritme van een stad vol schoonheid.

Wil jij ook even in jouw eigen cirkel gaan zitten?

Veel mensen die deelnemen aan mijn Kintsugi Workshops of rituelen zeggen achteraf: “Dit was het eerste moment in lange tijd dat ik écht stilviel. En dat ik niet bezig hoefde te zijn met een ander.”

Of je nu iets wilt verwerken, een nieuwe stap voelt aankomen, of gewoon verlangt naar rust, soms is het nodig om even alles los te laten. Om weer te voelen wat je zelf nodig hebt.

Bekijk meer over mijn reguliere Kintsugi Workshops in kleine groepen in mijn atelier in Tiel of op locatie. Of neemt contact op voor meer over verdiepende workshops rond verlies, heling en zingeving.

0
Uw Winkelwagen
Your cart is empty.